تبليغاتX
.دخترك هيچ نيست.""
   
   

 

 

در فراسوي هنرت قدري پنهان ماندم

در مًاواي نگاهت من بي درمان ماندم

بي تو اي معناي لبخند

كهنه دردهايم را غباراندود مي كنم

اما من نمي خواهم با اشك هايم غبار از كفش هايت بزدايم

خدايا پناهم ده

.

كوچه ي خاطراتم را اندكي مي دوم

اما باز هم نمي يابم

ساعت ها هزاران ضربه مي زنند

اما من به خود نمي آيم

 چاره ها را از ياد بردند

من نيز مي برم از ياد

اندكي مجال ده

اي ايزد منان

عمق نگاهم را در چهرهات اندازه مي زنم

مي دانم

.

اما آسمان من نيز آبي بود

خانه هايي كه سال ها عمرم را سوزاندند ديوار به ديوار بوسيدم

من هنوز هم شكر مي گويم

.

با كودكي هايم مي نوشتم

مي نوشتم لبخند

مي نوشتم لبخند سخت نيست

تو نيز بخند

مادرم پيله ها را با نخ هاي تكه شده مي تنيد

امامن سالم ماندم

رنگ هايم را با قلم هاي فرسوده كه جاري نمي كردم

دست هاي پينه بسته ام يك عمر بافت دارد

هنر قلم زني نداشتم

اما احساس كه دارم

وقتي سياه را ميريختم

كودكي با لبخند سبز را برايم شانه زد

من نيز همراه دست هايش شدم

گل هايش را كودكانه قلم مي زد اما من دوست داشتم

لبخند هايت را به من فروختي

اما من برايت مي گريم

نيست

كسي خانه نيست

دست هاي من هنوز هم درها را مي كوبد اما كسي خانه نيست

.

 

 

 

 ۩     86/03/04 --  توسط رها  | 

 
            د ر با ر ه و بلا گ  

     صدایی نیست
فاصله ای نیست
ترسیدم بگویم تصویرت از یاد رفته است
بر بام باد رفته ای
از یاد رفته ای
نیستی
خاموشی
.

  آ ر شیو  

    تیر 1388    
    بهمن 1387    
    آبان 1387    
    مرداد 1387    
    تیر 1387    
    فروردین 1387    
    آذر 1386    
    آبان 1386    
    شهریور 1386    
    مرداد 1386    
    تیر 1386    
    خرداد 1386    
    اردیبهشت 1386    
    اسفند 1385    
    دی 1385    
    آبان 1385    
    مهر 1385    

  پیو ند ها  

     دردهای من و ما
     نیمه ی خالی لیوان
     امرتات
     ناصر صارمي
     پادراز
     پسر معمولی
     محبوب شب
     گندم
     آفتابگردان عاشق
     نارنجابي
     آوای بــــی صــــــدا
     اواي دور
     دوست آن است که یار باشد نه خار
     آب و كاشي
     فلاکت
     سلام دوست من
     همبستگی با دانشجویان (ادبیات معاصر )
     برکه ی مهتاب
     گیوتین
     حرفایی از سر دلتنگی